شاه، بحرین را داد تا سه جزیره خودمان را پس بگیرد! 52 سال پیش، بحرین به راحتی آب خوردن از ایران جدا شد و محمدرضا پهلوی آن را به انگلیسی‌ها بخشید؛ چون دیگر مروارید اعلاء نداشت! به قول خسرو معتضد: آنقدر که ما آسان بحرین را از دست دادیم، هیچ کشوری پاره تنش را از دست نداد. خبرگزاری فارس ـ گروه تاریخ: بحرین یک جزیره بزرگ است که بیش از ۳۰ جزیره کوچک در دل دارد. این جزیره‌ها که امروز، اسمشان «بحرین» است، حتی پیش از ورود اسلام به ایران جزو ایران بوده و تا اوایل دوره قاجار هم حاکمانش را حکام ایالت فارس تعیین می‌کرده‌اند. سرزمینی نفتخیز که به صید مرواریدهای اعلاء شهرت داشته و در مسیر تجارت و دریانوردی جهانی بوده. به عبارتی، بخشی از اراضی استراتژیک ایران به حساب می‌آمده. اسدالله عَلَم، وزیر دربار محمدرضا پهلوی در خاطراتش، جدایی بحرین از ایران را اینجوری توجیه کرده است: «اکثریت ساکنان آن جزیره عرب هستند و به زبان عربی سخن می‌گویند. به لحاظ اقتصادی مجمع‌الجزایر بحرین دیگر اهمیت ندارند، زیرا نفت آنجا تمام شده و صید مروارید نیز صرفه اقتصادی ندارد. از نظر اهمیت استراتژیکی و سوق‌الجیشی با وجود تسلط ا..

ژرن‌توکراسی باعث فروپاشی آمریکا می‌شود؟!+ فیلم و عکس به نظر می‌رسد که نظام دوحزبی آمریکا وارد دوره ژرن‌توکراسی شده است. دوره‌ای که اتحاد جماهیر شوروی را به لبه سقوط کشاند. فارس پلاس؛ روایت روز - «دایان فاینشتاین» ۹۰ ساله، سناتور کالیفرنیا، روز پنجم مرداد در جریان رای‌گیری لایحه دفاعی در کنگره آمریکا گیج به نظر می‌رسید. این سناتور به جای گفتن «آری» یا «نه» شروع به ایراد سخنرانی کرد. فاینشتاین حدود ۱۵ ثانیه به کار خود ادامه داد. در همین مدت، «پتی موری» ۷۲ ساله، رئیس کمیته تخصیص اعتبارات سنا، مدام به فاینشتاین ۹۰ ساله می‌گفت: فقط بگو بله (just-say-aye). سرانجام فاینشتاین با تقلای یک دستیار از سمت راست و رئیس کمیته از سمت چپ فهمید که فقط باید بگوید: بله! فقط بگو بله! «دایان فاینشتاین» سناتور کالیفرنیا | سن: ۹۰ سال «پتی موری» سناتور ایالت واشنگتن و رئیس کمیته تخصیص اعتبارات سنا| سن: ۷۲ سال مشابه این موضوع همان روز در جناح جمهوری‌خواه کنگره تکرار شد. «میچ مک‌کانل» ۸۱ ساله یکی از قدرتمندترین مردان آمریکاست که رهبری جناح جمهوری‌خواهان را برعهده دارد. او در حالی که بیرون از محل جلسه می‌..

من را کنار کتاب‌هایم دفن کنید! راستش ماجرای من و این شوق دیدار برمی‌گشت به خیلی دور؛ به وقتی که برای اولین بار فهمیدم مردی آن‌قدر کتاب‌ها را دوست داشت که وصیت کرد توی کتابخانه‌اش دفن شود. می‌خواستم ببینمش. حس‌اش کنم. اصلا می‌خواستم بفهمم قبری که وسط کتابخانه‌ است چه شکلی‌ست. خبرگزاری فارس؛ حنان سالمی: از حرم بیرون آمدم. پیاده‌راه خیابان آیت‌الله مرعشی، پهن بود و بلند؛ و در دو طرفِ راسته کتابفروشی‌های تو در تو، پر از آدم‌هایی‌ بود که یا سر قیمت کتاب چانه می‌زدند و یا به سمت حرم می‌رفتند تا چشم و دلی سبک کنند. آن‌جا همه چیز فقط کتاب بود و بس. انگار که روح «آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی» هنوز همین جا پرسه می‌زد، کنار کتابفروش‌ها و خریداران کتاب! همان‌طور که جسمش را برای ابد کنار آن‌ها ماندگار کرده بود! راستش ماجرای من و این شوق دیدار آیت‌الله برمی‌گشت به خیلی دور؛ به وقتی که برای اولین بار فهمیدم مردی آن‌قدر کتاب‌ها را دوست داشت که وصیت کرد توی کتابخانه‌اش دفن شود. می‌خواستم ببینمش. حس‌اش کنم. اصلا می‌خواستم بفهمم قبری که وسط کتابخانه‌ است چه شکلی‌ست. و آمدم قم. خروجی حرم که ناخواسته ..