سقایی با شربت آبلیمو در جبهه‌های جنگ چشم رزمندگانی که مدتی‌ست غذای درست و حسابی نخورده‌اند برق می‌زند. به سمت برادر نصرالله هجوم می‌برند و بوسه‌بارانش می‌کنند: «برادر نصرالله! ابوالفضل نگهدارت که سقایی رو تا مرحلهٔ رسوندن کنسرو و کمپوت ادامه دادی!». اینجا جبهه‌های غرب ایران، سال ۶۱ شمسی... از سومار تا گیلان‌غرب، از کِرِند غرب تا سرپل‌ذهاب. و... مهران... جایی که قرار است مرد چند صباح دیگر مثل اربابش، عباس، جانبازی کند و سی سال بعد هم به او ملحق شود... مسئول تدارکات جبهه‌های جنگ است. مایحتاج رزمندگان را از پشتیبانی تحویل می‌گیرد و از جاده‌های ناهموار و خطرناک، از میان بمباران و تلهٔ گروهک‌ها به مقصد می‌رساند. اگر احساس کند مسئولان پشتیبانی کم‌کاری می‌کنند، کمپوت و کنسرو و میوه را از زیر سنگ به چنگ می‌آورد و می‌رساند به دست رزمندگان. قبل از اینکه راه بیفتد، در کلمن آبش یک شیشه آبلیمو و مقداری شکر و یخ می‌ریزد. تا از جاده‌های خاکی به قرارگاه برسد، یک کلمن شربت آبلیموی تگری برای رزمندگان تشنه‌لب مهیا شده! از دور که تویوتای خاکی‌اش را می‌بینند، فریاد می‌زنند: «برادر نصرالله اومد! بچه‌..

تمام ایران عزادار علمدار کربلا شد+عکس و فیلم همزمان با روز تاسوعای حسینی، مردم ایران اسلامی و عاشقان اباعبدالله(ع) با حضور در خیابان‌ها برای حضرت عباس(ع) علمدار دشت کربلا به عزاداری پرداختند. به گزارش خبرنگار حوزه مسجد و هیأت خبرگزاری فارس، در سنت عزاداری ایران اسلامی، در شب و روز تاسوعا در دهه اول ماه محرم به عزاداری برای شهادت حضرت ابوالفضل عباس(ع) علمدار کربلا می‌پردازند. شب گذشته همزمان با شب تاسوعا، هیأت‌های عزاداری مملو از عاشقان اهل بیت(ع) بود و یکی از شب‌های شلوغ و پرجمعیت خود در محرم امسال را تجربه کردند. در تهران هیأت‌های شمال و جنوب و غرب و شرق تماماً مملو از جمعیت بود؛ به طوری که فضای حسینیه‌ها پاسخگوی حضور مردم نبود و جمعیت در خیابان‌ها هم نشسته بودند تا از زبان منبری‌ها از معارف اهل بیت(ع) بشنوند و با روضه مداحان هم در سوگ قمر بنی‌هاشم گریه کنند. جمعیت حاضر در هیأت آئین حسینی با نوای میثم مطیعی تصاویری از هیأت ریحانةالحسین با نوای سید مجید بنی‌فاطمه در شب تاسوعا حضور پرشور مردم در مراسم عزاداری مسجد حضرت امیر(ع) عزاداری شب تاسوعا در محضر رهبر انقلاب مقام معظم رهبر..

جوانی که خالق بیرق‌های ایستاده شد و فرات از شوق‌ افتاده! و باز هم بوم و رقص دست و چکاچک شمشیر و بی‌قراری ذوالجناح؛ با چاشنی خون دل زینب(س) و تب و تاب رقیه(س)، این آخرین تیری است که از کمان رها شده و شاید آخرین صحنه نفس‌گیری است که جگر می‌سوزاند و امیرمحمد را دست به کمر می‌کند، جوانی که خالق صحنه به صحنه حماسه حسینی می‌شود و عطش دلش را هیچ چیز پاسخ نمی‌گوید الا هنر، آن هم هنر عاشورایی. خبرگزاری فارس-همدان، سولماز عنایتی: تقویم به محرم برسد یا نرسد توفیر ندارد چیزی از عشق غلیظ‌تر در چون اویی غلیان می‌کند و قلم به دست تصویری از غم را روی بوم سُر می‌دهد و این آخر بضاعت اوست، بضاعتی که به رسم عاشقی خرج می‌شود. قلم در دست می‌چرخاند و اوج و فرود حماسه را می‌آراید آن هم با توسل به چادر خاکی زینب(س) و مدد گرفتن از دستان جامانده علمدار و لب‌های خشکیده و ترکیده باب‌الحوائج. رنگ در رنگ می‌آمیزد و سرانگشتانش را می‌لغزاند و بار دیگر دشت می‌آفریند و اسب، بعد میان سیل غبار به هوا برخاسته عشق می‌کشد، حُر می‌کشد و زخم. بالا بالاها عمه جان می‌نشاند و خیمه و اهل حرم اما پایان کار، آخر ساعت عاشقی پرچم ..