واکنش عزاداران عراقی به قرآن سوزی در سوئد+عکس و فیلم پس از اهانت به قرآن در سوئد، جمعی از مردم عراق در قالب دسته‌های عزاداری، قرآن سوزی با حمایت پلیس سوئد را محکوم کردند. عزاداران حسینی در حرم‌های مقدس در حالی که قرآن در دست داشتند، گفتند: «نِعْمَ نِعْمَ قرآن». به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، اهانت به قرآن در سوئد برای بار دوم در هفته‌های اخیر، با حمایت پلیس این کشور مقابل ساختمان سفارت عراق پنج‌شنبه ۲۹ تیرماه اتفاق افتاد. «سلوان مومیکا» شهروند عراقی، سوئدی در کنار سوزاندن قرآن، پرچم عراق را نیز به آتش کشید و موجب تنش روابط دو کشور شد. مردم عراق در واکنش به صدور مجوز برای اهانت به مقدسات مسلمانان، به سفارت سوئد در بغداد حمله کردند. همچنین سفیر سوئد از عراق به دستور «محمد شیاع السودانی»، نخست وزیر این کشور اخراج شد. وزارت خارجه عراق در این بیانیه‌ای اهانت به قرآن را رویدادی شنیع عنوان و تصریح کرد: این اقدامات را نمی‌توان مصداق آزادی بیان و آزادی تجمعات دانست. مردم عراق در اعتراض به قرآن‌سوزی در سوئد به پا خاستند نه تنها دولت عراق، بلکه مردم این کشور هم اهانت به قرآن را..

چرا نمی‌توانیم نوجوانان را درک کنیم؟ فاصله بین‌نسلی در خانواده و جامعه ایرانی در قیاس با گذشته رو به افزایش است و در این فضا ظهور رسانه‌های اجتماعی و افزایش گرفتاری خانواده‌ها در کنار نبود آموزش مهارت‌های ارتباطی، سلامت جامعه را تهدید می‌کند. فارس پلاس؛ دیگر رسانه‌ها - ایرنا نوشت: رخدادهای سال گذشته جامعه، نبود تعامل سازنده میان نسل جدید با نسل پدر و مادرها را به رخ کشید. چه بسیار تحلیل‌ها در مورد نبود درک درست جامعه از «زومرها» یا همان دهه هشتادی‌ها ارائه شد. مساله مهم اما این است که این نسل در مهم‌ترین نهاد اجتماعی یعنی خانواده هم بعضا درک نمی‌شوند. خانواده نخستین کانون شکل‌گیری و تجربه تعاملات انسانی بین دو نسل والدین و فرزندان است. با این حال، نتیجه برخی مطالعات در ایران نشان می‌دهد که والدین و فرزندان نوجوان وقت و انرژی کمتری برای گفت‌وگوهای طولانی، همدلانه و مبتنی بر پذیرش و احترام به دیگری با هدف به اشتراک‌گذاری نظرات و تبادل باورها، احساسات و عواطف و برنامه‌های آینده صرف می‌کنند. نتیجه مطالعات نشان می‌دهد که ارتباط کلامی میان نسل‌ها کاهش یافته است و به دلیل ظهور و توسعه گرو..

چرا به زینب «عقیله بنی‌هاشم» می‌گفتند آفتاب جمع زنان «زینب» است. زنی در کمال عمر پنجاه و چند ساله خود. زنی که سال‌ها در مدینه، محفل تفسیر قرآنش روشنایی‌بخش دل و دیده زنان و دختران شهر بود. این زن به القاب زیادی معروف بود اما یکی از آنها فرق دارد، چرا به زینب «عقیله بنی‌هاشم» می‌گفتند. گروه زندگی ـ آفتاب جمع زنان «زینب» است. زنی در کمال عمر خود، پنجاه و چند ساله که سال‌ها در مدینه، محفل تفسیر قرآنش، روشنایی بخش دل و دیده زنان و دختران شهر بوده است. زنی که به واسطه شخصیت قوی و ممتازش، او را «ام العزائم» می‌خواندند. زنی با اراده پولادین در اطاعت خداوند و تقوای او. به زینب «ام الهاشم» نیز می‌گفتند. ارزش دنیا و متاع دنیا، با خاک در برابر او همسان بود. عبدالله بن جعفر، شوهر زینب (س) با بخشندگی و گره گشایی از سختی‌ها و نابسامانی‌های مردم زندگی می‌کرد. به زینب (صاحبه الشوری» می‌گفند. زنان بی هاشمی دیده بودند که زینب همواره طرف مشورت علی(ع) و برادرانش بود. خانه‌اش، خانه آشنای دردمندان بود. به او «ام العواجز» می‌گفتند. مگر علی (ع) شب‌هایش را با دلجویی از مستمندان چراغانی نمی‌کرد؟ خانه زینب..