Error loading HTML

Error loading HTML

چرا امام حسین(ع) رقیه(س) را با خود به کربلا برد؟ «دخترک آرام خود را روی خاک‌ها جلو کشید و مقابل سر پدر زانو زد. انگشتانش موهای امام را نوازش می‌کرد. همه آن‌ها که تماشایش می‌کردند، قصری را در مردمک چشمانش دیدند که حسین(ع)، وعده‌اش را داده بود!» گروه زندگی- فاطمه زهرا نصراللهی: «دخترک فوری به طرف عمه دوید، خود را به چادر خانم زینب(س) چسباند و با چشمان اشک‌آلود گفت: «عمه! یادت هست یک روز گفتی، خدا همه دنیا را به خاطر ما آفریده؟» خانم زینب(س) گفت: «آری عمه جانم یادم هست». دخترک دوباره پرسید: «وقتی همه دنیا مال کسی باشد یعنی او امیر است مگر نه؟» رباب جلوتر آمد و با نوازش گونه‌هایش گفت: «آری عزیز دلم، پدر تو امیر همه عالم است.» دخترک اما دست بردار نبود و دو مرتبه پرسید: «بچه‌ها می‌گفتند امیر باید در قصر زندگی کند، در کاخ بزرگ. پس چرا ما قصر نداریم؟!» هیچ‌کس جوابی برای سوال رقیه (س) نداشت. به کربلا رسیده بودند که دخترک وقت را غنیمت شمرد و برای هم کلام شدن با پدر پیش قدم شد. آهسته از امام پرسید: «بابا! تو قرار است امیر شوی؟» امام آغوشش را باز کرد و گفت: «تو دوست داری من امیر شوم؟» رقیه گفت: ..