پاتوق غدیری‌ها با اطعام به سبک جوان‌های امروزی وقتی یاعلی گفتند و همزمان با عید غدیرخم ایستگاه صلواتی‌شان را علم کردند، دلشان می‌خواست پذیرایی متفاوتی داشته باشند تا اگر بعدتر کسی از حوالی ایستگاه صلواتی عبور کرد، خاطره آن روز برایش زنده شود و با خودش بگوید یادش بخیر؛ آن روز، عید غدیر بود… گروه زندگی- تا پیش از برپایی ایستگاه صلواتی عید غدیر، فقط در جشن نیمه شعبان بساط جشن و سرور داشتند و فکر می‌کردند از پس هزینه‌های غدیر برنمی آیند اما همین که یاعلی (ع) را گفتند و عزمشان را جزم کردند برای پذیرایی از مهمانان غدیری، همه چیز خودش راست و ریست شد و در همان سال اول توانستند میزبان چندصد نفر از اهالی محل باشد. از همان موقع به بعد، ایستگاه صلواتی ریحانه الحسین (ع) حسابی جا افتاد و مردم بیش از پیش پای کار آمدند تا هرساله جشنی در شان غدیر برگزار کنند. ایستگاهی که گرچه عمرش به ۵ سال هم نمی‌رسد اما به لطف همدلی و همراهی جوانان محل، طوری توانسته به رسالت خود در تبلیغ و شناخت غدیر عمل کند که حالا همه آن را می‌شناسند و برای فرارسیدن جشنی دیگر لحظه شماری می‌کنند. نمایی از آشپزخانه بی ریای موکب ری..

نگاهی به ورزش پهلوانی که به نام مولا علی(ع) است صدای ضرب زورخانه بلند می شود. پهلوانان به درون گود می روند. خاکش را می بوسند و مرشد می خواند:«خدا دارم، نبی دارم، علی دارم، چه غم دارم؟ مرا در تن بود تا جان علی گویم علی جویم چه غم دارم، علی دارم... و صدای علی یا علی است که در فضای زورخانه طنین انداز می شود. سرویس زندگی_مریم سمائی: راه و رسمشان راه و رسم علی است. جنگاورند و قوی بنیه اما به مردم که می رسند گشاده رو می شوند و دستگیر و بخشنده. می گویند آفت ورزش ما غرور و تکبر است اگر گرفتارش شوی باید برای همیشه بروی. پهلوانی ما وامدار منش و مرام علی است و اگر چیزی غیر از این باشد معنای پهلوانی رنگ می بازد. مرا در تن بود تا جان علی گویم علی جویم، چه در پیدا چه در پنهان علی گویم علی جویم، به کامم تا زبان باشد زبان تا در دهان باشد، به هر لفظ و به هر عنوان علی گویم علی جویم. گود زورخانه اخلاق شرط اول ورود به ورزش باستانی ورزش پهلوانی تنها ورزشی در دنیاست که اخلاق در آن حرف اول را می زند و اگر کسی شئونات اخلاقی را رعایت نکند و به تذکر بزرگتران زورخانه اهمیت ندهد با وجود داشتن قهرمانی کنار گ..

این کافه غدیری را بچه دبستانی‌ها اداره می‌کنند بچه ها در کوچه‌پس‌کوچه‌ها راه می‌روند و یا علی گویان مردم را برای شرکت در میهمانی دعوت می کنند. چند نفری هم بمشغول خرید بند و بساط نوشیدنی های گرم شدند. خانم مغازه‌دار از حضورشان آن‌قدر خوشحال است که نگو و نپرس! می‌گوید:« حضور گرم شما مغازه سوت‌وکور مارا در این وقت صبح گرم و پرانرژی کرده است.» گروه زندگی_هانیه ناصری: «علی قدردان»، معلم قرآن جوانی است که بچه‌های دبستانی غرب تهران را دور هم جمع کرده‌ است. بچه‌هایی که به قول خودش همچون مهره‌های تسبیحی پراکنده بودند و این محفل صمیمانه و معنوی بهانه‌ای شده تا هم چون نخ این تسبیح، آن ها را کنار هم قرار دهد و دل‌هایشان را یکی کند. دل‌هایی که به عشق مولا علی (ع) می‌تپند و دوست دارند برای بزرگ‌ترین عید مسلمین و شیعیان جهان کاری خلاقانه و دلبرانه کنند. «کافه همدلی»، بدون مزد و فقط به عشق مولا علی (ع) * پویشی که برپاکنندگانش مردانی کوچک اند فکر کردند. ایده‌ها را روی‌هم ریختند. افق نگاهشان به دوردست ها بود و توان مالی‌شان شاید کمی بیشتر از اندک! اما نداریم و نمی‌شود سرشان نمی‌شد. اصلاً گوششان ب..