دبیر جایزه ادبی شهید غنی‌پور: در اوج خداحافظی کردیم! جایزه ادبی شهید حبیب غنی‌پور که یک جریان مردمی ـ مسجدی است، بعد از برگزاری ۲۲ دوره، اعلام بازنشستگی کرد. دبیرخانه جایزه البته برگزیدگان این دوره را هم اعلام کرد و آن‌چه دیده نشد، نام برندگانش بود! محمد ناصری، دبیر جایزه می‌گوید: «ما در اوج خداحافظی کردیم.» خبرگزاری فارس ـ گروه کتاب و ادبیات ـ حمید محمدی محمدی: دبیرخانه جایزه ادبی شهید حبیب غنی‌پور که همیشه مراسم اختتامیه و اهدای جوایزش را در شبستان مسجد جوادالائمه علیه‌السلام برگزار می‌کرد، بعد از ۲۲ دوره اعلام تعطیلی کرد. این تنها جایزه‌ای بود که نویسندگان برای گرفتن «نشان حبیب» کفش‌هایشان را از پا در می‌آوردند. دبیرخانه این جایزه ادبی، سه‌شنبه گذشته خبری منتشر کرد که هم نام برندگان هر بخش در آن بود و هم اعلام پایان کار جایزه. کم‌تر کسی نام برگزیدگان را دید و بازتاب داد، اما رسانه‌ها نسبت به خبر «تعطیلی جایزه ادبی شهید غنی‌پور» حساس شدند. بیانیه فقط نوشته بود: «شورای نویسندگان مسجد جواد‌الائمه(ع)، برگزارکننده جایزه کتاب سال شهید غنی‌پور با تحلیل چالش‌ها و اولویت‌های ادبیات داستان..

وقتی حیات وحش حیوان خانگی می‌شود! در روزگار گذشته نگهداری از حیوانات محدود به مرغ و خروس و کبوتر بود و کم کم پای حیواناتی مثل سگ و گربه هم به این چرخه اضافه شدند ولی نگهداری از این حیوانات محدود به این حیوانات نشد و حالا از شیر تا عقرب حیوان خانگی شده‌اند! به گزارش خبرنگار محیط زیست خبرگزاری فارس، در روزگاران گذشته که جا و فضا زیادتر بود تنها حیوانات خانگی که دیده می‌شد مرغ و خروس بود که در حیاط خانه‌‌ها نگهداری می‌شد، خیلی از افراد هم در گوشه‌ای قفسی داشتند که درون آن بلبل و قناری نگه می‌داشتند. بعضی‌ها هم که خیلی عشق کبوتر بودند قفس بزرگی از این پرندگان را نگهداری می‌کردند، عده‌ای هم تنها آکواریومی پر از ماهی را نگه می‌داشتند. کم‌کم پای سگ و گربه هم به خانه‌ها باز شد و گربه که روزی تنها در حیاط خانه‌ها بود حالا حیوان خانگی شده و در اتاق از آن نگهداری‌ می‌کردند. سگ‌ها هم وارد شدند و با نژادهای مختلف شدند یک حیوان خانگی معمولی. اما نگهداری از این حیوانات نه در فضای باز حیاط‌ها بلکه در محیط کوچک آپارتمان‌ها بود. دنیای عجیب حیوانات خانگی اما امروز نگهداری حیوانات خانگی دنیای عجایبی ..

مادری که به سفارش پسرش، تنها گریه کرد آخرین روز از هفته کتاب و کتابخوانی است. حسن ختام این فرصت ورق زدن برگ هایی است از درد دل‌های مکتوب یک مادر، از « تنهاگریه کن»؛ مجموعه ای به یاد و نام «شهید محمد معماریان». خدا راچه دیدید شاید مرور این مادرانه، آغازی باشد برای دوستی با این یار مهربان گروه زندگی_هانیه ناصری: آنقدر شیرین حرف می‌زند که دست خودت نیست، نمی‌توانی حتی برای لحظه‌ای پلک بزنی. از محمد می‌گوید. از کودکی اش، از مردانگی‌اش، از عمر کوتاه او و از مادرانه های نیمه تمام خودش، مادرانه هایی که تا امروز هم ادامه دارد...در این کتاب روایت زندگی شیر زنی را می‌خوانیم که فرزندش را برای حفظ جان و مال و آرامش سرزمینش فدا کرد و خود نیز در راه اسلام و انقلاب از هر چه در توان داشت فروگذار نکرد. سرگذشت مادری که فرزندش را عاقبت بخیر کرد *قول بده تنها گریه کنی! داستان از جایی شروع می شود که اشرف سادات دوران کودکی اش را پشت قالی نشسته است و با خواهر بزرگترش برای امرار معاش خانواده قالی می‌بافد.او پس از ازدواج و آمدن فرزندان مانند زنان دیگر علاوه بر خانه داری به خیابان می‌رود و سر سختانه برای ..