چرا بلینکن این بار دست خالی از چین برگشت؟ چینی‌ها، هم در دوران ریاست جمهوری ترامپ و هم در دوران ریاست جمهوری بایدن، به طرز معناداری سیاست خارجی متوقعانه و مداخله‌گرایانه واشنگتن در شرق آسیا را به چالش کشیده و این مداخله‌گرایی مزمن را در نقاط دیگر پاسخ داده‌اند. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها-نورنیوز نوشت: نورنیوز ـ گروه بین‌الملل: گرچه مقامات کاخ سفید و وزارت خارجه آمریکا تلاش کردند دستِ‌کم در عرصه دیپلماسی عمومی، سفر «آنتونی بلینکن» وزیر خارجه این کشور به پکن را نمادی از دیپلماسی هوشمندانه و تمایل واشینگتن به کاهش تنش‌ها با چین وانمود کنند اما این تلاش تنها با گذشت 24 ساعت از بازگشت بلینکن با شکست مواجه شد. ماجرا این‌گونه رقم خورد که؛ «جو بایدن» در اظهاراتش که رد عصبانیت و استیصال در برابر پکن در آن مشخص بود، در حالی رهبر چین را یک دیکتاتور توصیف کرد که بنابر اعلامیه رسمی وزارت خارجه آمریکا، دیدار بلینکن با «شی جین‌پینگ» در پکن با هدف کاهش تنش میان دو کشور صورت گرفته بود! بایدن که در جریان رویدادی برای جمع‌آوری کمک‌های انتخاباتی در کالیفرنیا صحبت می‌کرد گفت: «آقای شی از تنش‌های اخیر پیر..

از نشئگی حمایت موساد تا توهم فتح تهران چند ماه زمان لازم بود که نشئگی حمایت سیا و موساد و دیگران از سر منافقین بپرد و خود را وسط مکافاتی تحقیرآمیز- این بار به دست سرویس‌های امنیتی اروپایی- پیدا کنند. اما نکبت‌بارتر، سرنوشت برخی منافقین داخلی است که قدم به قدم در پیمانکاری‌های رسانه‌ای و سیاسی با مأموریت‌های سازمان، همراهی کردند. فارس‌پلاس؛ محمد ایمانی در یادداشتی نوشت: منافق، در منطق قرآنی ذاتا متوهم است. در این میان، اگر حماقت، خیانت و وطن فروشی، و جاه طلبی و غرور را با هم ترکیب کنید، برون داد این ترکیب سمّی، می شود "سازمان منافقین". منافقین یک بار در خرداد سال ۱۳۶۰ توهم زدند و به خیال خروج مسلحانه، در مقابل مردم و انقلاب نوپا ایستادند. سران سازمان، خیال می‌کردند ظرف دو سه ماه، کار را تمام می‌کنند و مردم را با ارعاب هم که شده، به تسلیم می‌کشانند. اما برآیند جنایات آنها در ترور رئیس جمهور رجایی، نخست وزیر باهنر، رئیس دستگاه قضایی ، نمایندگان مجلس و وزرا، و ائمه جمعه محبوبی مانند شهیدان مدنی، دستغیب و اشرفی اصفهانی، و همچنین شهروندان عادی، جوشش بصیرت و انزجار در میان مردم بود. توهم..

اینجا خانه ما| وقتی مامان بچه‌ها رفته حج! چقدر خوشبختند این بچه‌ها، که مادرشان در جوانی توفیق حج پیدا کرده و حتما نوری که او با خودش از سرزمین وحی می‌آورد، برای همیشه به زندگی خانواده‌اش خواهد تابید. گروه زندگی: این، روایت جریان زندگی است. زندگی، در خانه ما! سه مهمان کوچکی که منتظرشان بودیم، پشت در بودند. - بفرمایین، خوش اومدین! محمدرضا، علیرضا و حسنا بچه‌های دوست قدیمی و صمیمی‌ام بودند که به حج مشرف شده و قرار گذاشته‌ایم دوشنبه‌ها به خانه ما بیایند. پیش از آمدنشان، فکر کردم «خانه را جارو کنم؟» دیدم اگر جارو کنم، یا باید از کثیفی مجددش حرص بخورم، یا با تذکرها و تمهیدات مدامم، آزادی عمل‌شان را محدود کنم. بچه‌ها هم که توقع ندارند در لحظه ورودشان، هیچ آشغالی کف زمین نباشد. «پس بگذار امروز به هر شش تایشان خوش بگذرد». «اسباب‌بازی‌ها را جمع کنم؟» وقتی قرار است چند برابر این حجم از اسباب‌بازی خیلی زود در همه اطراف و اکناف پخش شود، جمع کردن قبلی‌ها، کار بیهوده‌ای است. بچه‌ها آمدند تو و بی‌هیچ احوالپرسی و مقدمه‌ای، حسنا رفت سوار موتور گوشه اتاق شد. محمدرضا هم نشست کنار سجاد سر جعبه لگوها. ع..