راه درست از این محفل‌ها می‌گذرد متأسفانه بسیاری از افراد یا سازمان‌ها و نهادهای دارای توانمندی و امکانات آن‌طور که باید برای کمک به ترویج ارزش‌های اسلامی و نهادینه شدن امور اعتقادی و تربیتی پای کار نیامده‌اند و شاید فکر می‌کنند اگر فلان نهاد خاص در امور تربیتی مسؤولیت دارد پس نیازی به دخالت یا یاری و مساعدت نیست. فارس‌پلاس؛ عباس شمسعلی در یادداشتی نوشت: گذشته از موارد سازماندهی شده و هدفمند کشف حجاب و تلاش برنامه‌ریزی شده برای خدشه به مسأله عفاف و حجاب که در جای خود باید قاطعانه با آن مقابله شود، یکی از مواردی که در خصوص مسأله بی‌حجابی یا شل حجابی‌ها مطرح است و شاید تا حد زیادی از نظرها مغفول مانده، این موضوع است که با یک کنکاش یا حتی گفت‌و‌گو و بررسی مختصر متوجه می‌شویم بسیاری از زنان و دختران جوانی که بر اساس ظاهر در دسته کم حجاب یا شل حجاب قرار می‌گیرند، نه اینکه از روی لجاجت و هدفی خاص به این کار دست زده باشند بلکه بسیاری از آنها اساساً از نظر دریافت مبانی و فلسفه حجاب یا پایه‌های اعتقادی و رفتاری این مقوله مهم آن چنان تغذیه و توجیه نشده‌اند و نگاه بسیاری از آنها از نوع پوشش، رفت..

برخی هنوز عقیده دارند آب خوردن‌مان هم به آمریکا مربوط است! هنوز برخی از سیاسیون با تحلیل‌های ساده‌انگارانه بر این باورند که به راستی آب خوردن‌مان هم به آمریکا مربوط است و با رابطه با آمریکا حتی مشکلات آبی و زیست محیطی کشور نیز حل خواهد شد. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- الف نوشت: «آب مانند حساب بانکی است، شما می‌دانید به حساب بانکی خودتان چقدر واریزی و برداشت دارید، و چقدر برای‌تان باقی مانده است، آب مانند همین حساب بانکی است، وقتی می‌دانید بارش، تبخیر و نفوذ آب به منابع زیرزمین چقدر است، راحت می‌توانید پیش‌بینی کنید که چقدر می‌توانید برداشت کنید. متأسفانه از سال‌های ۱۳۷۰ به‌ بعد برداشت ما از آب‌های سطحی و زیرزمینی به مراتب بیشتر از میزان ذخیره آب بوده است، در نتیجه ما از ذخایر خوردیم، در حالی‌که آب تمدن یک سرزمین است، حکومت اگر تصمیم بگیرد می‌تواند یک شبه مسائل سیاسی، اقتصادی، تورم را حل کند، یک‌سری تغییرات در سیاست خارجی و داخلی بدهد، آدم‌های عاقلی بر سر کار بیایند، دو سه ساله مشکلات کشور حل می‌شود، اما شما اگر آب خودتان را از دست بدهید یک کشور ۷ هزار ساله را از دست داده‌اید، قطعا مهم‌..

سیدی در آستانه‌ی کوهستان/ روزی که دل، در شمال‌ِ غربی‌ترین نقطه تهران، کرب‌وبلایی شد ماجرا برای کمی آنورتر از نهصد سالِ پیش بود و من بیشتر از این را نمی‌دانستم! حتی فکرش را هم نمی‌کردم که یک روز از «خوزستان»، دیار خورشید و خرما، روزی پایم به «فرح‌زادِ» خنک و شیرین و دل‌چسب برسد، اما به قول مادر: «هیچ تقدیری اتفاقی نیست!» خبرگزاری فارس؛ حنان سالمی: سید آمد. از «مدینه»، سرزمین نخل‌های سر به فلک کشیده و صحراهای سوزان، به «تهران»، ولایتی برف‌آلود و در حصار کوهستان. فاصله از آنجا تا به اینجا، آنقدر طاقت‌فرسا و طولانی و دور بود که پاهای خاندان «بنی‌هاشم» برای بدرقه سیدشان از نفس افتاد اما «فرح‌زاد»ی‌ها به استقبالش آمدند و برای سید سنگ تمام گذاشتند. ماجرا برای کمی آنورتر از نهصد سالِ پیش بود و من بیشتر از این را نمی‌دانستم! حتی فکرش را هم نمی‌کردم که یک روز از «خوزستان»، دیار خورشید و خرما، روزی پایم به «فرح‌زادِ» خنک و شیرین و دل‌چسب برسد، اما به قول مادر: «هیچ تقدیری اتفاقی نیست!» خوش آمدی از پله‌های پهن و کشیده و سنگی خانه سید بالا رفتم. به دنبال یک نشانه. اینکه که بود و کدام تقدیر او ..