هشدار در خصوص مهاجرت در سنین کودکی وقتی همه‌چیز‌ را نمی‌گویند در یک تایم ۴۵دقیقه‌ای باید هزینه ۶۰۰ هزار تومان را پرداخت کنید و در جلسات تخصصی هم تنها به والدین می‌گویند که خودشان در مدارس خاصی نمایندگی دارند و به راحتی می‌توانند این کار را انجام دهند و هیچ اطلاعاتی در مورد سطح آموزشی مدارس مذکور ارائه نمی‌دهند. فارس پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- ایران نوشت: پدر و مادر هر دو دارای فوق لیسانس در رشته ادبیات هستند و مدتی است که به فکر مهاجرت افتاده‌اند با پرس‌وجوهای فراوان متوجه شده‌اند که می‌توانند از طریق دخترشان اقدام به مهاجرت کنند. دخترشان «آلا» ۱۰ سال دارد و در کلاس چهارم درس می‌خواند. مریم مادر آلا می‌گوید: «ما از طریق تحصیلی می‌توانیم برای مهاجرت اقدام کنیم. آلا در کشوری دیگر درس می‌خواند و من هم همراه او می‌روم.» آلا باید در کشور میزبان از اول ابتدایی درس را آغاز کند اما مادرش معتقد است که ارزشش را دارد که مراحل تحصیلی را دوباره از اول طی کند. به نظر مریم این بهترین کاری بود که می‌توانستند برای آینده دخترشان انجام دهند اما آرزو، مادر «مبین» که پسر ۱۰ساله‌اش را بر اساس تبلیغات تلویزیونی ..

سینما تا چه اندازه با دوران پیش از کرونا فاصله دارد؟ اقبال خوبی که این روزها به سینما صورت گرفته، اگرچه امیدواری‌های بسیاری از فعالان این صنعت را زنده کرده است اما در یک آنالیز ساده متوجه می‌شویم که تمام بار این افتخارآفرینی، بر دوش یک فیلم بوده و مابقی آثار نتوانستنه‌اند توفیق چندانی در گیشه به دست آورند. فارس پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- ایرنا نوشت: سینمای ایران در نخستین روزهای سال جدید، اتفاق خوبی را رقم زد و توانست تنها طی فروردین‌ماه، حدود یک‌چهارم کل سال ۱۴۰۱ فروش داشته باشد. البته که بخش بسیاری از این افتخارآفرینی، مربوط به نمایش کمدی فسیل بوده است. فیلمی که از میان ۴ اثر جدیدی که برای اکران نوروزی انتخاب شد، حسابی درخشید و تراز اقتصادی بهارانه سینمای ایران را به تنهایی بالا کشید. اما نکته‌ای که در این میان باید بسیار موردتوجه قرار بگیرد آن است که کمتر کسی تصور می‌کرد که یک کمدی گمنام مانند فسیل بتواند در این بازه زمانی، به چنین گیشه‌ای دست پیدا کند. برای نوروز امسال که با ماه مبارک رمضان در تلاقی بود، سینما، حلاوت همیشگی خود را برای دفاتر پخش نداشت به همین دلیل، استقبال اندکی از ا..

عطر برکت|مربیانی شریف که قید صعود ۸ هزار متری را هم می‌زنند در دنیای کوهستان، هم مربیان شریف و کاردرستی را می‌بینید که به خاطر سلامت و ایمنی همنورد و گروهشان حتی قید صعود قله‌ای هشت هزار متری را می‌زنند و در چند متری قله، راه رفته را برمی‌گیرند و‌ در مقابل عده‌ای کمی هم هستند که به فکر پول به جیب زدنند و به اسم مربی تراز و سرپرستی، جان آدم‌ها را در ارتفاعات به خطر می‌اندازند، خلاصه کوهستان، دنیای عجایبی است که بی شک خوبی‌هایش به بدی‌هایش می‌چربد. گروه زندگی- سمیه دهقان زاده: «نمیفهمم چرا میرین کوه. رو سطح صاف خوش نمی‌گذره بهتون؟»، «‏شما ساعت ۳ صبح هم بری کوه یه عده هستن دارن برمی گردن»، «من منچ بازی می‌کنم نفس کم میارم، شما چه جوری صبح جمعه می‌رین کوه ؟!» ،«صبح جمعه کله‌ی سحر بلند می‌شی می‌ری کوه؟؟ کوه که جایی نمی‌ره بخواب حالا بعدا برو» اول ایمنی، دوم ایمنی، سوم ایمنی همه کوهنوردها، کوهپیماها و عشق به کوه‌ زدن‌های اول صبح آن هم روز جمعه و تعطیل، به احتمال خیلی زیاد از این طنزها و لطیفه‌ها شنیده‌اند، لبخندی ملیح تحویل گوینده داده‌اند و خیلی پی‌اش را نگرفته‌اند، آخر می‌دانید به قول ..