آقای مهدی نصیری! «عصر حیرت» یا زیاده‌روی در مرده‌خواری؟ یک ایده‌ محوری نصیری در کتاب اسلام و تجدد ناسازگاری کامل تجدد و دین بود؛ او درباره استفاده از مظاهر تجدد می‌گفت که فقط باید به قاعده «اکل میته» (خوردن مرده به وقت اضطرار) عمل کرد. حالا ظاهراً خود او در این زمینه به اسراف و زیاده‌روی عجیبی افتاده است. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- تسنیم نوشت: کار مهدی نصیری تا آنجا بالا گرفته که میلاد دخانچی که پیش‌تر در جزوه‌ای با عنوان «چپ اسلامی» از نصیری در کنار دیگرانی به عنوان اعضای نزدیک به این عنوان نام برده بود مجبور شد تا با هشداری انتقادی به او، لحن مدیرمسئول سابق کیهان در سخنرانی‌اش در همایش «نجات ایران» به مدیریت محمد‌جواد اکبرین معلوم‌الحال را شبیه لحن رسانه‌های فارسی زبان خارجی در هنگام کنایه به رهبری بداند. دخانچی با نقد ایده‌ی ساده‌لوحانه‌ی جمهوری عرفی(کذا!) نصیری خطاب به او یادآوری کرده است که حتی «معلوم نیست از دل رفراندم و هر گونه تقلای کاملا دموکراتیک دیگری، لزوما جمهوری عرفی شکل بگیرد!». او در جمع‌بندی خود از کنش‌های رادیکال این روزهای مهدی نصیری نوشته: «[این فرم] هر چه هست شبی..

دسته دختران استعاره‌ای از جنگِ امروز زنان است فیلم «دسته دختران» دقیقا تصویری از وضعیت امروز زنان در آئینه داستانی است که از روزهای آغاز جنگ تحمیلی روایت می‌شود. دسته‌ای که در فیلم می‌بینیم، یک گروه با سلایق و عقاید مختلف هستند که برای بقا چاره‌ای جز اتحاد برای مبارزه با دشمن مشترک ندارند. از این رو «دسته دختران» فیلم بزرگ و محترمی است، چون دختران و زنان را ایستاده و قوی، در رویارویی با گلادیاتورها می‌خواهد و نمایش می‌دهد. فارس‌‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- کیهان نوشت: روزهای آغاز جنگ تحمیلی است؛ ارتش بعث عراق لحظه به لحظه پیش می‌رود و خرمشهر درآستانه سقوط است. اما گروهی از زنان در سنین و طیف‌های مختلف، یک دسته را تشکیل داده‌اند و قصد دارند با حضور در خطرناک‌ترین محل درگیری بین قوای دفاعی کشور و نیروهای متجاوز دشمن، نقش خود را در جلوگیری از اشغال خرمشهر ایفا کنند. شاخص‌ترین نکته درباره فیلم «دسته دختران» این است که با یک اثر تمام عیار سینمایی مواجه هستیم. یعنی فیلم، کاملا مناسب پرده عریض سینماست و حس و حال و لذت و درک کردن آن، فقط از طریق دیده شدن در یک سالن مجهز و با کیفیت که هم تصویر را ب..

بازی خوردن سیاسی زلنسکی از ناتو دبیرکل ناتو تلاش کرد با نوعی گفتاردرمانی کاذب، اوکراین را در صحنه جنگ با روسیه حفظ کند. در صورت ادامه جنگ اوکراین یا حتی انعقاد پیمان صلح، این کشور جایی در ناتو نخواهد داشت و در بهترین حالت ممکن، اوکراین در آینده می‌تواند حکم یکی از شرکای ناتو را ایفا کند، نه عضوی از پیمان آتلانتیک شمالی. به گزارش خبرگزاری فارس؛ یادداشت- حنیف غفاری نوشت: ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین از سران ناتو به‌شدت عصبانی است. این خشم نهفته بعضاً در مواضع وی و وزیر امور خارجه دولتش در زمینه ناکافی بودن حمایت‌های میدانی و نظامی غرب از کی یف ظهور و بروز می‌یابد. زلنسکی و همراهانش به وضوح دریافته‌اند دیگر باید رؤیای عضویت در ناتو را برای همیشه به فراموشی بسپارند، زیرا در هرگونه پیمان صلحی که با مسکو در آینده‌ای نزدیک یا دور منعقد شود، عضویت نداشتن اوکراین در پیمان آتلانتیک شمالی کف خواسته ها و مطالبات کاخ کرملین خواهد بود. نکته قابل توجه اینکه بازیگران غربی نیز این مطالبه را از هم‌اکنون پذیرفته‌اند و در اتاق‌های فکری که با هدف بررسی ابعاد جنگ اوکراین و آینده‌پژوهی آن در غرب (..