نوربالا| خوشمزه‌ترین پرتقال عمرم در اسارت «عباسعلی مؤمن» از آزادگان دوران دفاع مقدس می‌گوید: بعد از مدت‌ها که از اسارتمان در اردوگاه می‌گذشت، عراقی‌ها یک روز برایمان پرتقال آوردند. ما هم نوبت به نوبت پرتقال‌ها را چند ثانیه بو می‌کردیم. به گزارش خبرنگار حماسه و مقاومت خبرگزاری فارس، «عباسعلی مؤمن» از آزادگان دوران دفاع مقدس است که در اسارت معروف به عباس نجار بود. آغاز اسارت وی در سال ۶۵ بود که بعد از چهار سال اسارت در ۵ شهریور ۱۳۶۹ آزاد شد و به ایران بازگشت. یکی از خاطرات وی در دوران اسارت مربوط به خوردن پرتقال در اسارت است که در ادامه می‌خوانیم: بعد از مدت‌ها که از اسارتمان در اردوگاه عراقی‌ها می‌گذشت، یک روز پرتقال آوردند و اگر اشتباه نکنم به هر دو - سه نفر یک پرتقال ریزه میزه رسید. بوی عطر پرتقال فضای آسایشگاه را دگرگون کرده بود و هر سه نفر به نوبت پرتقال را چند ثانیه بو می‌کردیم. بعد از یک سال دوری از میوه، این پرتقال خیلی جالب و جذاب بود. قدر نعمت‌های خدا را آنجا بود که پی بردیم. بعد از خوردن پرتقال، پوست آن را جمع کردم و داخل یک پارچه کوچک گره زدم و هر روز کمی خیس می‌کردم و به..

خروش دانش‌آموزان ایرانی در حمایت از طوفان‌الاقصی دانش‌آموزان ایرانی این روزها در حمایت از طوفان‌الاقصی، تصاویر متعددی را خلق کردند تا به کودکان و نوجوانان فلسطینی بگویند که در کنارشان هستند. به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، «طوفان‌الاقصی» روایت جنگندگی و مقاومت مردمانی است که در مبارزه با باطل، کمر همت بستند و تا پای جان برای پیروزی حق در تلاشند. دانش‌آموزان ایرانی این روزها در حمایت از طوفان‌الاقصی، تصاویر متعددی را خلق کردند تا به کودکان و نوجوانان فلسطینی بگویند که در کنارشان هستند. در همین راستا، پویش طوفان‌‌الاقصی راه‌اندازی شد و دانش‌آموزان ایرانی با انتشار تصاویر و فیلم‌هایی، همبستگی خود را با دانش‌آموزان فلسطینی به اشتراک گذاشتند. * نظر دانش‌آموزان درباره طوفان‌الاقصی تعدادی از دانش‌آموزان در قالب مصاحبه، نظر دانش‌آموزان و اولیای مدرسه را درباره طوفان‌الاقصی پرسیده‌اند. در این گفت‌وگوها، همگان بر این باورند که فلسطین پیروز خواهد شد چرا که باطل شکست خواهد خورد و حق بر منصب پیروزی می‌نشیند. فیلم زیر را عسل یادگاری تهیه کرده است: * شعر خوانی دانش‌آموزان یک..

اینجا خانه ما| رد غزه در زندگی ما این چند روز یاد غزه در لحظه لحظه زندگی‌ام پیچیده. وقتی زهرا را حمام می‌کنم و تن لطیفش را زیر آب لمس می‌کنم، وقتی لیوان آب را راحت زیر شیر می‌گیرم و به بچه‌ها آب می‌رسانم، وقتی ترس‌شان از صدای رعد و برق را آرام می‌کنم و ... . حتی در خیال‌پردازی‌هایم، روزهایی را تصویر می‌کنم که فلسطین یک واقعیت استوار است و اسراییل نامی دور در گذشته‌ای از یاد رفته. گروه زندگی: این، روایت جریان زندگی است. زندگی، در خانه ما! «مامان اینا آدم بدا هستن یا آدم خوبا؟» از ابتدای هفته، هر بار که اخبار تلویزیون را می‌بینیم، باید بارها به این سوال سجاد پاسخ دهیم که آدم‌های توی تصویر جزو کدام دسته هستند، خوب‌ها یا بدها. و هی سعی کنیم حواسش را پرت کار دیگری کنیم تا زل نزند به صفحه تلویزیون، مبادا که تصویر دلخراشی از کودکان مظلوم فلسطینی ببیند که به قول او «اسلالی» به خاک و خون‌شان کشیده. علی اما بزرگتر از آن است که بتوانیم یا حتی بخواهیم ماجرا را از او پنهان کنیم. دو سه روز اول هفته، مدام می‌گفت «پس مامان اسراییل دیگه نابود شد؟» و من هربار برایش توضیح می‌دادم که «ایشالا میشه. اما ..