رزمندگان حماس به توصیه حاج قاسم عمل کردند حاج قاسم معتقد بود هدف نهایی محور مقاومت، آزادی قدس شریف است و این نگاه به تمام ارکان این جبهه هم سرایت کرده بود. همه مدافعان حرم معتقد بودند این نیروهای داعش که داریم با آنها می‌جنگیم، شاگردان و دست‌پرورده‌های صهیونیست‌ها هستند. و در آن شرایط، همه مدافعان حرم آرزو می‌کردند خدا قسمتشان کند که یک روز مستقیما با دشمن اصلی یعنی خود اسراییل بجنگند. گروه جامعه خبرگزاری فارس- مریم شریفی؛ کمی قبل از شهادتش در نامه‌ای به فرمانده گردان‌های قسام فلسطین نوشته بود: «دفاع از فلسطین، مصداق دفاع از اسلام است و هر که ندای شما را بشنود و توجهی نکند، مسلمان نیست. فجر پیروزی به یاری پروردگار نزدیک خواهد بود. زنگ مرگ صهیونیست‌های متجاوز به صدا درآمده است. امیدواریم که خداوند به ما توفیق حضور در کنار شما را بدهد و ما را به آرزویمان؛ شهادت در راه فلسطین برساند.» اسمش با جبهه مقاومت، گره خورده بود. همان مرد الهام‌بخشی که اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی جنبش مقاومت اسلامی حماس با تمجید از حمایت‌های همیشگی‌اش از مقاومت فلسطین، از او با عنوان «شهید قدس» یاد کرد. این ر..

«جنایت شویی» رژیم صهیونیستی در دستور کار تلویزیون‌های معاند جنایت شویی رژیم صهیونیستی در دستور کار رسانه‌های معاند از جمله تلویزیون بهایی من و تو برای پوشش تحولات فلسطین اشغالی قرار دارد. فارس پلاس؛ روایت روز - رسانه‌های ضدانقلاب از جمله تلویزیون‌های بی‌بی سی فارسی، ایران اینترنشنال و من و تو که چند وقتی است به طور مستقیم سیاست کاری اقدامات خود را از رژیم صهیونیستی می‌گیرند با مظلوم نمایی سعی دارند دفاع مشروط حماس از مردم فلسطین اشغالی را زیر سئوال ببرند. تلویزیون سلطنتی و بهایی من و تو در این راستا دست به جنایت شویی رژیم صهیونیستی زد و با مظلوم نمایی خاصی سعی کرد اشغالگران قدس را که به خانه و کاشانه مردم مظلوم فلسطین یورش برده و آنان را آواره کرده‌اند را تطهیر کند. اما نکته‌ای که بیشتر جلب توجه می‌کند این است که هربار این تلویزیون بهایی سعی می‌کند اربابان و کارفرمای صهیونیستی خود را تطهیر کند بیشتر به جنایات آنان اشاره می‌کند و به یادآوری این جنایات می پردازد. جنایت رژیم صهیونیستی در صبرا و شتیلا درحالی که رسانه‌های ضدانقلاب یکصدا عنوان کرده‌اند که صهیونیست‌ها در یک جشن قرار داشت..

پیکری سزاوارِ نپوسیدن! گاهی تقدیر، طوری جز آن‌طور که دل‌مان می‌خواهد رقم می‌خورَد تا از ما انسانی دیگر بسازد؛ انسانی با پیکری سزاوارِ نپوسیدن! خبرگزاری فارس؛ حنان سالمی: پدر مُرد. محمدرضا با چشم‌های مشکی‌ و خیس اشکش، دنباله چادر مادر را گرفته بود و می‌دوید. هنوز برای یتیمی او و بیوه شدن مادرش خیلی زود بود؛ هنوز باید دست توی دست پدرش می‌رفت مسجد؛ و هنوز شنیدن هزار تا قربان صدقه از زبان پدرش را از این دنیا طلب‌کار بود اما گاهی تقدیر، طوری، جز آن‌طور که دل‌مان می‌خواهد رقم می‌خورَد تا از ما، انسانی دیگر بسازد؛ انسانی با روحی بزرگ و پیکری سزاوارِ نپوسیدن! مادر کنار قبر نشسته بود و اشک‌هایش را با پَر چادرش پاک می‌کرد. محمدرضا طاقت دیدن چشم‌های سرخ مادر را نداشت. روی زانو، روبه‌رویش نشست و دست‌هایش را گرفت: «گریه نکن؛ من هم گریه‌ام می‌گیرد ها! برای مرد هم که خوب نیست گریه کند. پدر رفت ولی من که هستم.» مادر نگاهی به محمدرضای یازده ساله‌اش با آن شانه‌های نحیف و دست‌های ظریف‌اش انداخت و خنده بی‌رمقی روی لب‌های لرزانش نشست؛ چقدر پسرش یک شبه مرد شده بود. طوری شده عزیزم؟! محمدرضا حواسش جمع خا..