این ۴ مدافع ایرانی حرم علوی را در وادی‌السلام نجف زیارت کنید+نشانی مزار سال ۸۳ و در پی حضور اشغالگران آمریکایی‌ها در عراق، جمعی از جوانان ایرانی برای جلوگیری از هتک حرمت به حرم اهل بیت(ع) مقابل آمریکایی‌ها ایستادند و به شهادت رسیدند. مزار این شهدا در وادی‌السلام است. خبرگزاری فارس ـ حوزه حماسه و مقاومت: این روزها زائران اربعین حسینی که در مسیر نجف ـ کربلا هستند، می‌توانند زائر مزار شهدای مدافع حرمی باشند که سال ۱۳۸۳ مقابل متجاوزان آمریکایی ایستادند. ‌مدافعان حرمی که جزو اولین نیروهای مقاومت شیعه، برای دفاع از حریم اهل بیت(ع) در عراقِ پس از صدام بودند. این جوانان غیرتمند کشورمان که تاب و تحمل هتک حرمت به حریم اهل بیت(ع) را نداشتند، خود را به جمع مدافعان حرم رسانده و در کنار شیعیان عراق به مقابله با متجاوزان پرداختند و چهار تن از این مدافعان حرم علوی، به نام‌های «احمد کریمی»، «علی نیسیانی»، «داوود اسماعیلی» و «محمد حسین‌خفانی» در نبرد رودررو با اشغالگران آمریکایی به شهادت رسیدند و پیکر مطهرشان در قبرستان وادی‌السلام نجف به خاک سپرده شدند. مختصری از زندگی این شهدای مدافع حرم را بخوانی..

فریاد رسا و رسانه بی‌همتا (به ‌جای گفت و شنود) چه کسی باور می‌کرد که اربعین در گذر زمان به خورشید بی‌غروبی تبدیل می‌شود که شعاع نورانی آن سقف نظام سلطه را می‌شکافد و به دنیای غفلت‌زده نور معرفت می‌پاشد، بر این اساس بخش گفت و شنود را به بخشی از بیانات رهبر حکیم و فرزانه انقلاب در این خصوص، اختصاص می‌دهیم. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها - کیهان نوشت: در آستانه اربعین حسینی‌(ع) هستیم. آن روز غمزده در اربعین سال ۶۱ هجری که جابربن عبدالله انصاری، صحابه بزرگوار رسول خدا‌(ص) و یار و یاور امیرالمومنین علیه‌السلام، همراه با عطیه عوفی که از تابعین و یکی از شیعیان پاکباخته حضرت امیر‌(ع) و از رجال علم حدیث و مفسر قرآن بود خود را به کربلا رسانده و با حضرت سجاد و زینب‌کبری و سایر اسرای کربلا علیهم‌السلام که از شام بازگشته بودند بر تربت پاک ابا‌عبدالله الحسین و یاران شهیدش‌(ع) نشسته و بر مظلومیت آل‌الله‌گریسته بودند، چه کسی باور می‌کرد که اربعین در گذر زمان به خورشید بی‌غروبی تبدیل می‌شود که شعاع نورانی آن سقف نظام سلطه را می‌شکافد و به دنیای غفلت‌زده نور معرفت می‌پاشد و... ستون گفت و شنود امروز را به بخ..

چطور با فردی که در کماست معاشرت کنیم ؟ کما یا احتضار نامش هر چه که باشد حقیقت این است که نبایدفردی که در کماست را حتی یک لحظه تنها بگذارید.حالش را بپرسید و با او هم صحبت شوید. این را «عباس موزون»، محقق، پژوهشگر و تهیه کننده برنامه زندگی پس از زندگی می‌گوید. گروه زندگی: ساعت ملاقات عمومی بیمارستان بود اما مطمئن نبودم که می‌توان از بیماران بخش مراقبت‌های ویژه هم ملاقات کرد یا خیر!؟ برای احوالپرسی جوانی می‌رفتم که در اوج ناباوری دوست و آشنا چند روزی به کما رفته بود. حالا آمده بودم برای ملاقات اما این احوالپرسی چقدر اثرگذار بود؛ نمی‌دانستم! خدا خدا می‌کردم که حداقل خانواده‌اش همان اطراف باشند بلکه آنها را ببینم ؛ و الا که بیمار به کما رفته از دنیا بی‌خبر است! در این افکار بودم که به انتهای راهرو رسیدم و درب برقی با آیفون تصویری مانعم شد. با اعتماد به نفسی که به سختی حفظش می‌کردم زنگ را فشار دادم و منتظر سوال مراقب بخش شدم که بپرسد: به ملاقات چه کسی آمده‌ام؟ اما بدون هیچ سوالی در باز می‌شود. مبهوت، اطراف را جستجو می‌کنم. کنار اولین تخت، مادرش را می‌بینم از همان دور، رنگ رخسارش پیداست! مع..