شلیک ناتو به یک توافق حیاتی در حوزه امنیت غذایی بدون شک احیای واقعی توافق دریای سیاه، بیش از آن که در گروی واسطه‌گری ترکیه و پذیرش مجدد این میانجی‌گری از سوی روسیه باشد، معلول حل برخی اختلافات معطوف به جنگ اوکراین و فراتر از آن، چینش میز مذاکرات صلح میان دو طرف درگیر خواهد بود. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها - نورنیوز نوشت: با توجه به اهمیت ویژه امنیت غذایی در شرایط کنونی جهان، این روزها موضوع احیاء توافق انتقال غلات از اوکراین (از طریق دریای سیاه) تبدیل به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های جاری در بحبوحه جنگ شده است. اعضای ناتو و اتحادیه اروپا گرچه می‌گویند توقف انتقال غلات و عدم تمدید توافق غیرمستقیم کی‌یف و مسکو در این خصوص، امنیت غذایی در جهان را مورد تهدید قرار داده اما عامدانه اشاره‌ای به دلایل مخالفت روسیه با احیاء این توافق نمی‌کنند! واقعیت این است که تشدید مداخله‌گرایی آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه در میدان جنگ و حمایت غیر اعلامی آنها از گسترش جنگ به داخل خاک روسیه، نقش به سزایی در عدم تمدید توافق انتقال غلات از دریای سیاه داشته است. برخی تحلیل‌گران معتقدند؛ به جز توافق عبور غلات از ..

مثلت استعمار، فراماسون‌ها و شبه‌روشنفکران برای انهدام ایران صحنه شهادت رئیس‌علی دلواری در مجموعه تلویزیونی دلیران تنگستان از ماندگارترین صحنه‌های مبارزات و مجاهدت‌های تاریخ معاصر ایران به‌شمار آمده است. صحنه‌ای که رئیس‌علی، افسر انگلیسی پنهان‌شده در پشت تخته‌سنگ‌ها را به هم‌آوردی می‌خواند، در حالی که سربازان هندی، مانند گوشت دم توپ، یکی‌یکی هدف گلوله قرار گرفته و بر زمین می‌افتند. فارس‌پلاس؛ دیگر رسانه‌ها- کیهان نوشت: شهادت رئیس‌علی دلواری، پس از هجوم ناجوانمردانه و گسترده ارتش بریتانیا به سواحل جنوبی ایران در خلیج‌فارس و بندر بوشهر که با پیشرفته‌ترین سلاح مخرب اعم از ناوهای جنگی و توپ و تیربار انجام گرفت، اتفاق افتاد که تنها عده‌ای جوان پاکباز، مؤمن و وطن‌پرست تنگستانی با تفنگ‌های بسیار ابتدایی فارغ از حکومت مرکزی قاجار (که در آن روزگار تحت نفوذ فراماسون‌های انگلیسی قرار داشت) در مقابل ارتش متجاوز ایستادگی کردند. روایات و تصاویر و اسنادی که از دلاوران تنگستان و قیام ضداستعماری‌شان به رهبری رئیس‌علی دلواری علیه اشغالگران انگلیسی برجای مانده است، از جهادی نابرابر در برابر قشون تا دند..

عمودِ سلام به علم‌دار بیا که اگر بخواهی حسینی شوی، عباس (ع) هنوز دفتر سربازان عاشورا را نبسته. بیا که راه‌حل وصال، آمدن است. و یک سلام. سلام‌ی در عمود سلام. خبرگزاری فارس؛ حنان سالمی:‌ چشم‌هایت را ببند. بیا. به یک راه بلند که در دو طرفش، موکب‌ها، شانه به شانه هم ایستاده‌اند. به همان جاده طولانیِ نجف به کربلا که زائرهایش توی مُشت‌هایشان عَلَم دارند. تو هم عَلَمت را بردار و راه برو. با پای پیاده. با دل سوخته. با امید فراوان. حالا چند تا تاول درشت و آب‌دار هم زدی و خار مُغیلِ بیابان، کف پایت را خراشید که اشکالی ندارد مَشتی. مرد را برای دست و پنجه نرم کردن با همین دردها ساخته‌اند دیگر. مگر نه؟ چفیه را هم بی‌زحمت کمی عقب بده و بیا! آفتاب که همان آفتاب است. همان آفتابِ ظهر عاشورا؛ خاطرت هست؟ حیف نیست سر و صورتت را نسوزانَد؟ حیف نیست نوکر مثل ارباب، گلویش خشک نشود؟ نمی‌شود که در این گرمای طاقت‌فرسا آب ننوشی اما کمتر بنوش. بگذار چند ساعتی شریک غم لب‌های خشک علی اصغر (ع) شوی و وقتی آب دهنت را قورت می‌دهی گلویت بسوزد و زبانت سوزن سوزن شود. بد نمی‌شود اگر نصف روزی لب‌هایت خشک شوند؛ هان؟ یا حتی..