دیپلماسی موفق؛ راهکار اقتصاد پیشرو اگر همت همه‌جانبه برای افزایش روابط و گسترش روابط با شرکای آفریقایی و در کنار آن، برقراری روابط و ایجاد دفاتر نمایندگی در کشورهای بکر این قاره، همچنین در مناطق دیگر جهان شود، این مهم حتی در کوتاه‌مدت هم تأثیر خوبی بر اقتصاد تحریم‌زده‌مان خواهد گذاشت و این امر امکان‌پذیر نخواهد بود مگر با داشتن یک تیم مناسب در حوزه‌های ستادی و میدانی در وزارت امورخارجه و همین‌طور وزارتخانه‌های اقتصادی. فارس‌پلاس؛ سیدمصطفی خوش‌چشم در یادداشتی نوشت: یکی از راهکارهای پیش روی کشور، بررسی و استفاده از تجربه‌های کشورهایی است که به خاطر استقلال‌شان مورد تحریم‌های ظالمانه غرب قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، استفاده از زمین‌های حاصلخیز برخی کشورها برای کشاورزی و همین طور حوزه انرژی و پالایشگاه راهکاری جدید و قابل توجه است. برای مثال تجاربی که برخی کشورهای منطقه ما در آمریکای لاتین از آنها سود بردند از جمله گسیل داشتن رایزن‌های اقتصادی و بازرگانی که قبلا توانسته‌اند در مجموعه‌ای از کشورها مانند ونزوئلا و بولیوی پروژه‌های نفتی و گازی برای کشورهای خودشان به ارمغان بیاورند، می‌توان..

شورای گسستگی دلیل اصلی واگرایی اپوزیسیون، ریشه تاریخی دارد که به اختلاف اساسی در مبانی استراتژیک هر یک از گروه‌ها برمی‌گردد. جریانی کاملا متکثر با پیشینه‌ای قدیمی که شکل‌گیری آنان حتی به قبل از انقلاب 57 برمی‌گردد. از جریانی که نگاه اقتدارگرایانه، میلیشیایی و تروریستی دارند تا افرادی که کاملا سیاسی عمل می‌کنند. ملغمه‌ای از گروه‌های چپ افراطی تا تجزیه‌طلبانی با نقاب فدرالیسم و ملی‌گرایان. یک ائتلاف شتر، گاو، پلنگی که هیچ‌گاه نتوانست خواسته مردم ایران را نمایندگی کند. فارس‌پلاس؛ محبوبه نیاورانی در یادداشتی نوشت: بعد از اغتشاش پاییز که به بهانه فوت یک هم‌وطن صورت گرفت، اپوزیسیون خارج‌نشین از لاک انزوای خود خارج شد تا به زعم خود از نمد فرصت پیش آمده، کلاهی برای خود بدوزد و برای مبارزه فعال با جمهوری اسلامی دست به انسجام، اتحاد و سازماندهی زد که نقطه عطف این اتحاد، نشست «جرج تاون» بود. هرچند که اتفاقات داخل ایران یک فرصت برای خودنمایی اپوزیسیونِ در انزوا بود، اما عمر این گروه چهار ماه بیشتر طول نکشید و در مدت کوتاهی، لرزه به تئوری اتحاد افتاد و به تکثر، وزن‌کشی و مرزبندی رسیدند. اپوزیسیو..

روزهایی که فراموش نمی‌شود ما امیدواریم اظهارات خلاف واقع رئیس‌‌ جمهور سابق در دیدار با وزیران و مدیران ارشد دولت خود، ناشی از فراموشکاری ایشان باشد چرا که این حجم از خلاف‌گویی برای یک شخصیت روحانی تأسف‌آور است و صلاحیت ایشان را برای تصدی مسؤولیت‌های کم اهمیت نیز مخدوش می‌کند. فارس‌پلاس؛ سید محمدعماد اعرابی در یادداشتی نوشت: یکی از تلخ‌ترین لحظات در طی 8 سال دولت تدبیر و امید(!) وقتی بود که آقای روحانی پس از 12 روز ناآرامی و آشوب به دنبال سوءتدبیری دولت وقت و اجرای غافلگیرانه طرح اصلاح قیمت حامل‌های انرژی در 24 آبان 1398؛ با لبخند خاص خود 6 آذر 1398 در مقابل دوربین‌ها گفت: «من هم مثل همه مردم ایران مطلع شدم که صبح جمعه قیمت بنزین تغییر کرده است چرا که من هم این طرح را به شورای امنیت واگذار کرده بودم و به آنها گفته بودم که زمانش را به من نگویید.» آن‌قدر این اظهار نظر بد بود که حتی غلامحسین کرباسچی به عنوان یکی از حامیان دولت تدبیر(!) نیز به آن اعتراض کرد: «به‌ عنوان یکی از حامیان این دولت غرق در عرق شرم از مصاحبه جناب وزیر کشور بودم که سخنان همراه با قهقهه جناب رئیس‌جمهور پاک ناامیدما..