پیاده روی به سوی دیار مهربانیها به عشق امام رئوف(ع)
هرساله تعداد زیادی از دلدادگان امام هشتم(ع) از شهرها اطراف مشهد و مسیرهای منتهی به پایتخت معنوی ایران راهی دیار امام مهربانی ها می شوند.
![پیاده روی به سوی دیار مهربانیها به عشق امام رئوف(ع)](https://media.farsnews.ir/Uploaded/Files/Images/1402/06/22/14020622000210_Test_PhotoN.jpg)
به گزارش خبرگزاری فارس از قوچان، صبح است و کسانی که برای پیاده روی به سوی مشهدمقدس ثبت نام کرده بودند برای حرکت به مسجد عاشورای قوچان آمده و کوله به دست، دنبال خودرو می گشتند تا کوله های سفر را داخل خودروی کاروان بگذارند. از کوچک و بزرگ برای یک پیاده روی چند روزه آمده و آماده حرکت بودند. هر کسی به یک نیت آمده، یکی می گوید به نیت پسرم آمده ام که چشمانش خوب شود و دیگری به نیت راهگشایی در زندگی خود و خانوادهاش پا به این پیادهروی می گذارد.
کم کم صدای رئیس کاروان به گوش می رسد که می گوید به داخل مسجد بروید و صبجانه میل کنید. بعد از صرف صبحانه کاروان حرکت می کند و از سمت بلوار اندیشه شرقی به جاده قوچان-مشهد می رسند و در کنار حاشیه جاده قوچان-مشهد به راه خود ادامه می دهند.
بعد از گذشت چند ساعت و نزدیک به ایام ظهر کم کم کسانی که برای بار اول در این پیادهروی شرکت کرده اند از کاروان عقب می مانند و با تذکرهای رئیس کاروان که عقب کاروان در حال پیادهروی است تا مبادا کسی از اعضای کاروانش جا بماند سرعت خود را زیاد می کنند.
هیئت روستای الهیان بعد از گذشت چند ساعت پیادهروی به یکی از موکبهای پذیرایی می رسند و با استراحتی چند دقیقهای و نوشیدن آب به راه خود به سمت مشهدمقدس ادامه می دهند.
یکی با پرچم سبزرنگ که بر روی آن علی بن موسی الرضا علیه السلام نوشته بود آمده و یکی دیگر با پرچم ابا عبدالله الحسین علیه السلام به راه خود ادامه می دهد. زمانی که با پیادهروان در خصوص مشکلات این پیادهروی صحبت می کنیم اکثرشان مهم ترین دغدعه این راه چند روزه را پادرد و عدم وجود آب می دانند اما با این حال می گویند ما به عشق امام رضا(ع) به این راه آمده ایم و قطعا با هر سختی که باشد باز هم ادامه خواهیم داد و انشالله اگر خدا بخواهد برای سال های دیگر نیز مجدد به این پیادهروی خواهیم آمد.
کم کم نزدیک ظهر است و کاروان پیادهروی ائمه اطهار(ع) روستای الهیان قوچان به امامزاده جلیل(ع) می رسد و به سایر کاروان هایی که از شهرستان هایی همچون شیروان و چناران برای پیادهروی به مشهدمقدس به اینجا برای استراحت آمده بودند ملحق می شوند.
وقتی به امامزاده جلیل(ع) رسیدیم سعی کردیم با چند نفر از زائرانی که از شهرستان های شیروان به این پیادهروی آمدهاند مصاحبه بگیریم و یکی از زائران که اسمش علی بود حاضر به مصاحبه می شود و می گوید ٢ سال است که به صورت پیاده مشرف می شوم به حرم مطهر رضوی و درست طی سال چندباری با خودرو به حرم آقا امام رضا می آیم اما به صورت پیاده یه حس و حال دیگری دارد.
زمانی که از او پرسیدیم که وقتی به مشهد رسیدید و گنبد مطهر امام رضا را می بینید چه حسی دارید، با بغض می گوید که زمانی که از دور گنبد مطهر رضوی را می بینیم تمام خستگی هایی که طی یک هفته پیادهروی داشتیم را فراموش می کنیم و به صورت ناخداگاه گریه از چشمانمان جاری می شود.
یکی دیگر از زائران که از شهرستان چناران خود را به امامزاده جلیل(ع) رسانده است تا با کاروان به حرکتش به سمت مشهدالرضا ادامه دهد به خبرنگار فارس می گوید: بنده اولین سالی است که در این راه می آیم و ٣ روز است که با کاروان به صورت پیاده در حال حرکت به سمت مشهد هستم و امروز همراه کاروان برای استراحت و صرف ناهار در این امامزاده توقف کردیم.
وی ادامه می دهد: چون عادت نکرده بودم بعد از ٣ روز پیاده روی پاهایم تاول زده و عفونت کرده است و راه رفتن برایم دشوار است اما چه کنیم که عشق به امام رضا(ع) ما را دیوانه کرده و با هر سختی که باشد باز هم به راه خود ادامه خواهم داد.
قاسم زرده، مسئول کاروان پیادهروی ائمه اطهار(ع) روستای الهیان قوچان در گفتگو با خبرنگار فارس در قوچان اظهار کرد: امسال حدود ٢٠٠ نفر در این کاروان ثبت نام کرده اند که ١٢٠ نفر خانم و ٨٠ نفر آقا هستند.
وی در ادامه افزود: کوچک ترین اعضا این کاروان پسر بچه یک ساله است که به همراه مادرش برای پیادهروی آمده است و بزرگترین اعضا نیز پیرمرد ٧۵ ساله است.
مسئول کاروان پیادهروی ائمه اطهار(ع) بیان کرد: این کاروان از امروز پیادهروی را به سمت مشهدمقدس آغاز کرده و انشالله برای روز شهادت امام رضا(ع) به مشهدمقدس خواهیم رسید.
پایان پیام/ی